Annoyed

​Title : Annoyed

 

Fandom : Boruto

 

Author : Captmini

 

Rate : PG

 

Pairing : Boruto x Sarada

 

Note : จู่ๆก็ขยัน . . .

ซาราดะเป็นผู้หญิงน่ารำคาญ

ผมกำลังนั่งมองเด็กสาวที่กำลังก้มเก็บขยะในลำธารตามที่ได้รับภารกิจมา งานเกะนินนี่มันช่างน่าเบื่อเสียจริง ถึงมันจะน่าเบื่อแต่ทุกคนก็ดูมีความสุขกับภารกิจเสียเหลือเกิน 

ยกเว้นอุสึมากิ โบรูโตะคนนี้อ่ะนะ…

“เลิกเอาแต่กดเกมส์ในมือสักที ทุกคนเขาเหนื่อยกันอยู่นะ!” เสียงหวานดังแว้ดๆอยู่เหนือหัวของผม ผมปิดเครื่องพีเอสพีในมือแล้วยืนขึ้นเต็มความสูงจ้องเด็กสาวที่กำลังเท้าสะเอวมองผมอยู่กลับไปอย่างท้าทาย ริมฝีปากของผมกระตุกยิ้มใส่เธอ
“เหนื่อยก็พักสิ ใครเอามีดไปจี้ให้พวกเธอทำกันล่ะ? อีกอย่างพวกนั้นดูแฮปปี้กันจะตาย” โดยเฉพาะครูโคโนฮามารุอ่ะนะ …
“แต่นี่มันเป็นภารกิจของพวกเรานะ” เธอยังคงมองผมด้วยสายตาหาเรื่องไม่เลิก น่ารำคาญจริงๆเลยผู้หญิงคนนี้ 
ผมไหวไหล่เล็กน้อยอย่างไม่ยี่หระก่อนจะคว้าเกมส์กดเครื่องโปรดออกมาเล่น ทันทีที่ก้นของผมหย่อนลงโขดหินที่เคยนั่งก่อนหน้านี้มือบางก็มาฉกฉวยเครื่องพีเอสพีในมือผมไปต่อหน้าต่อตา
“เฮ้ย เอามา” ผมสบถใส่เธอด้วยความไม่สบอารมณ์ มือของผมไวพอที่จะดึงของรักของหวงกลับมาอยู่ในมือผมอีกทีได้ ก่อนจะเดินหนีเด็กสาวด้วยใบหน้านิ่วคิ้วขมวด
ซาราดะชอบทำให้หงุดหงิดอยู่เรื่อย
พาลนึกไปถึงช่วงสอบจูนินรอบสุดท้ายที่เขาเล่นโกงในสนามสอบจนถูกโฮคาเงะรุ่นเจ็ดหรือไอ้พ่อบ้าจอมงานยุ่งปลดออกจากการเป็นนินจา ถือว่ากรณีร้ายแรงเลยทีเดียว ผมนึกโทษตัวเองที่ทำให้แม่กับน้องต้องอับอาย ช่วงที่ผมกำลังตัดพ้อใส่พ่ออยู่ก็เกิดเหตุชุลมุนขึ้น(แต่นั่นก็ทำให้ผมได้พลิกวิกฤตเป็นโอกาสกลับมาเป็นนินจาแบบเท่ๆ) แถมตอนนั้นซาราดะก็อยู่ด้วยทำให้เขาต้องใช้ร่างแยกเพื่อปกป้องเธอเอาไว้

ชอบทำตัวให้ฉันเป็นห่วงอยู่เรื่อย น่าเบื่อที่สุด

“งานน่าเบื่อแบบนี้ใครจะอยากไปทำ” ผมพึมพำคนเดียวอย่างเซ็งๆ ก่อนสายตาจะเห็นขยะที่ลอยมาตามน้ำ ผมจึงก้มวางพีเอสพีลงกับพื้น มือพันแขนเสื้อและขากางเกงทั้งสองขึ้นแล้วก้าวลงน้ำไปเก็บมัน ช่วยไม่ได้นี่นะ ดันเห็นซะนี่
พอเก็บขยะเจ้าปัญหาได้ก็หมุนตัวกลับเข้าหาฝั่ง แต่ . . .
เกมส์กดกูไปไหนวะ?

“หานี่อยู่เหรอ?” ผมหันควับไปตามเสียง ยัยนี่อีกแล้ว เมื่อไหร่จะเลิกทำตัวน่าเบื่อน่ารำคาญสักทีเนี่ยยยยยย
“ส่งมา” ผมกล่าวเสียงนิ่งใส่เธอ แบมือออกไปข้างหน้า
“ไม่ ฉันจะคืนให้ตอนเสร็จงาน” 
ปุ้ง!
ผมคลายร่างแยกของตัวเองที่สนทนากับเธอเมื่อครู่ส่วนร่างจริงของผมที่แอบมางีบหลับที่นี่แต่แรกแล้วโดดเข้าทางด้านหลังเธอเพื่อคว้าพีเอสพีคืน

หมับ!
“เอ่อ..” ผมที่โดดออกมากะรวบตัวเธอจากทางด้านหลังกลายเป็นว่าเธอตกใจแล้วหันมาประจันหน้ากับผมด้วยสัญชาตญาณแทน
ทำให้ตอนนี้ผมอยู่ในสภาพกอดซาราดะอยู่แถมใบหน้าเรายังใกล้กันอีกด้วย ใบหน้าของเธอแดงขึ้นเรื่อยๆพอๆกับผม ก่อนจะ 

.

.

.
“ทำอะไรของนายห๊าาาาา” 

“อั่ก!” เธอชกหน้าผมอย่างแรงจนผมเซถอยหลัง ซาราดะวิ่งออกไปโดยมีผมตะโกนตามหลังเธอ
“เดี๋ยวก่อน! ซาราดะ!”

“ไม่ต้องมาเรียก ไอ้คนลามก ฉันจะฟ้องท่านรุ่นเจ็ด!!”
จะฟ้องใครก็ช่างแต่เอาเกมส์กดกูกลับมาก๊อนนนนนน
END.

 โอ้ยจู่ๆก็อยากเขียนฟิคคู่นี้ 5555555555

Advertisements